اصول اساسی در تجارت خارجی

25 شهریور 1399

قبل از اقدام به واردات هر نوع کالا و به هر شکل از هر مبدأ ابتدا تحقیق کنید و مشخص کنید که محصول شما دقیقاً باید از چه مقرراتی پیروی کند تا بتواند وارد کشور شما شود و در گمرک مشکلی برای شما ایجاد نکند. این اطلاعات را می‌توانید از طریق اتاق‌های بازرگانی و گمرکات کشور خود بیابید.

از جمله اصولی که در تجارت خارجی باید مورد توجه قرار گیرند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

بررسی قوانین و مقررات خاص دو کشور طرف معامله

هنگامی که محصول خاصی را وارد می‌کنید، حتماً قوانین و مقررات واردات مربوط به آن محصول را نیز باید بررسی کنید. زیرا بسیاری از تولید کنندگان محصولاتشان را مطابق با قوانین و استانداردهای ایرانی تولید نمی‌کنند.

تامین‌کنندگان معتبر را انتخاب کنید

یکی از مهمترین اصل های تجارت پیدا کردن تامین کنندگان معتبر است که باید در آن بسیار دقت کنید. ابتدا باید بدانید که واردکننده به طور کامل مسئول محصولاتی است که وارد می‌کند یا خیر؟ هرگونه بی‌نظمی در رعایت مقررات و گواهینامه‌ها می‌تواند در صورتی که منجر به شکایت وی شود، مشکلات جدی و قانونی را برای واردکننده بوجود بیاورد؛ زیرا این محصول باعث آسیب رساندن به مصرف‌کننده نیز می‌شود.

دوم این‌که، اگر تأمین‌کننده‌ شما معتبر نیست و گواهی اشتباه صادر می‌کند، محصولات شما ممکن است در گمرک نگه داشته شوند. توجه داشته باشید که این امر در کشور مبدا نیز اتفاق می‌افتد و کمترین نتیجه آن برای شما دردسرهای لجستیکی و هزینه‌های اضافی (از نظر نگه‌داری محصولات و تاخیر در ارسال) است به همین دلیل، مهم است که به هیچ عرضه کننده‌ای که به شما می‌گوید قوانین را رعایت می‌کند، اعتماد نکنید.

هنگام واردات قرارداد فروش ببندید

هنگامی که تمام گواهینامه‌های مورد نیاز محصول خود را به طور کامل مورد بررسی قرار داده و یک منبع قابل اعتماد پیدا کرده‌اید که از آنها پیروی می‌کند، تهیه‌‌ی یک قرارداد فروش که مطابق آن همه چیز کاملاً مشخص شده است نیز اهمیت دارد. این امر به ویژه در مورد مشخصات محصول و شرایط بازگشت و جبران خسارت در صورت عدم مطابقت محصول دریافتی با توافقنامه است. این امر در دراز مدت شما را از بسیاری از مشکلات نجات می‌دهد و البته این همان موردی است که اکثر واردکنندگان در آن کوتاهی می‌کنند.

در مورد مشخصات محصول، باید سندی تهیه کنید که هر ویژگی را با جزئیات توضیح دهد. شما باید این کار را به‌گونه‌ای انجام دهید که جایی برای تفسیر ذهنی باقی نگذارد و در سطح بین‌المللی و در زمینه‌های مختلف فرهنگی پذیرفته شود. بنابراین اگر در مورد رنگ‌ها صحبت می‌کنید، رنگ Pantone را مشخص کنید. اگر در مورد مواد تشکیل‌دهنده صحبت می کنید، چگالی، ترکیب و بافت را مشخص کنید.

هیچ جنبه یا ویژگی محصول شما نباید نامشخص باقی بماند. اگر از این امر غفلت کنید، تامین‌کننده نحوه‌ مطابقت با ویژگی‌های محصول را انتخاب می‌کند و بدیهی است که این کار را به شیوه‌ای انجام می‌دهد که برای او مقرون به صرفه‌تر است. این امر باعث کاهش کیفیت و در نتیجه محصول نهایی می‌شود.

هرچه دقیق‌تر باشید، شوک‌های کمتری دریافت خواهید کرد، و اگر اتفاقی غیرمنتظره رخ دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که مجبور به پرداخت هزینه‌ آن نشوید.

همچنین بسیار مهم است که جزئیات آماده سازی کالاهای خود را هنگام آماده شدن برای حمل مشخص کنید: پالت، نوع پالت، لمینت، کمیت و کیفیت مقوا و غیره.

بر طبق قوانین اینکوترمز قرارداد ببندید

اینکوترمز اصطلاحات تجاری بین‌المللی هستند که مسئولیت‌های مربوط به حمل و نقل بین‌المللی را که بین خریدار و تأمین‌کننده برقرار است، کنترل می‌کنند. اینکوترمز موارد متعددی را در مورد مسئولیت فروشنده و خریدار دربرمی‌گیرد که هر کدام از ترم‌ها می‌تواند مقدار کل خرید را به میزان قابل توجهی تغییر دهد. به همین دلیل، اکیداً توصیه می‌کنیم قبل از اینکه امضای نهایی خود را در قرارداد فروش منعقد کنید، این مسئله را حل کنید. اگر مطمئن نیستید که اینکوترمز را انتخاب کنید،

بیشتر تأمین‌کنندگان می‌خواهند محموله‌های تحت Incoterm EXW (Ex Works) را انجام دهند، زیرا برای آنها بیشترین مزیت را دارد. این مورد حداکثر تعهد را بر عهده‌ خریدار و حداقل تعهد را بر عهده‌ فروشنده می‌گذارد که مسئولیتی بیش از آماده‌سازی کالا ندارد. این اینکوترمز اغلب استفاده می‌شود؛ زیرا تامین‌کننده مجوز صادرات ندارد. در این موارد، لازم است یک شرکت واسطه پیدا کنید که از طریق آن بتواند صادرات را مدیریت کند و به این روند، پیچیدگی و ریسک بیافزاید.

به همین دلیل، توصیه می‌کنیم تحت Incoterm FOB (Free On Board) کار کنید، که بر اساس آن خریدار مسئول تعیین و رزرو بار است، اما این تامین‌کننده است که باید کالاها را آماده کرده و در بندر مبدا بر روی کشتی بارگیری کند. ما این اقدام را نه تنها به دلیل امکاناتی که در رابطه با EXW (Ex Works) وجود دارد، بلکه به این دلیل که تأمین‌کنندگانی که کار تحت FOB Incoterm را قبول یا پیشنهاد می‌کنند، معمولاً از کیفیت بسیار بالاتری نسبت به کسانی که تحت EXW کار می‌کنند برخوردارند توصیه می‌کنیم.

FOB Incoterm را می‌توان به عنوان مدرکی در نظر گرفت که تأمین‌کننده ای که با آن کار می کند، می‌داند که در حال انجام چه کاری است، تجربه‌ی صادرات دارد و معتبر است.

وسایل حمل و نقل بین‌المللی را انتخاب کنید

وقتی همه‌ی موارد مربوط به محصول‌، تأمین‌کننده و قرارداد فروش شما حل شد و تاریخ تولید و تحویل آن‌ها تعیین شد، باید حمل‌ونقل بین‌المللی خود را برنامه‌ریزی کنید. اولین چیزی که باید تصمیم بگیرید این است که از حمل و نقل هوایی یا دریایی استفاده کنید (اگر قبلاً آن را از طریق قرارداد Incoterm تأیید نکرده‌اید). اگر قبلاً قرارداد را منعقد و تایید کرده باشید، مانند مورد FOB که فقط برایحمل و نقل دریایی قابل استفاده است، هنوز باید مزایا و معایب استفاده از حمل و نقل هوایی در مقابل حمل و نقل دریایی را در نظر داشت؛ مانند محدوده‌ی قیمت و بازه‌های زمانی مربوط به هر دو گزینه؛ چرا؟ اگر به عنوان مثال، حمل و نقل دریایی را انتخاب کرده‌اید اما تولید به طور جدی به تأخیر افتاده است، ممکن است در آخرین لحظه مجبور به تغییر در FCA (حمل و نقل رایگان) و حمل و نقل هوایی باشید.

اگر با EXW موافقت کرده‌اید و هنوز در مورد وسایل حمل و نقل تصمیم نگرفته‌اید، آنچه را که باید در نظر داشته باشید، سرعت ورود محصولات شما به بازار و حجم و وزن کالاهای شما است. حمل هوایی معمولاً تنها زمانی قابل استفاده است که با حجم کمی از کالاها با ارزش افزوده بالا و حاشیه سود بالا سروکار داشته باشید.

زمان حمل و نقل را محاسبه کنید

یکی دیگر از عوامل مهم در تجارت زمان است. وقتی از کشوری واردات انجام می‌دهید، زمان یک عامل تعیین‌کننده است که باید برای یک کمپین موفق در نظر داشته باشید. مشاوران ما همیشه توصیه می‌کنند که حداقل از 3 ماه قبل برای برای حمل و نقل و واردات برنامه‌ریزی کنید.

از زمان تقریبی حمل کالا مطلع شوید. این زمان می‌تواند بسته به بندر مبدا و نزدیکی به محل جمع‌آوری کالا متفاوت باشد؛ اما شما همچنین باید روند استخدام فرستنده را در نظر داشته باشید.

اگر می‌خواهید کشتی را از نظر زمان و مناسب‌ترین هزینه مطابق نیاز خود انتخاب کنید، باید خودتان مدیریت را در اینجا به عهده بگیرید و حداقل چند هفته قبل از عزیمت کشتی با فرستنده رزرو کنید. به این ترتیب، شما مطمئن می‌شوید که نماینده در بندر مبدا و تأمین‌کننده وقت دارند، بارگیری کالاهای شما را در مدت زمان مشخص انجام دهند و برای تحویل آن‌ها به بندر قبل از حرکت، برنامه‌ریزی کنند.

در نهایت‌، باید زمان‌بندی‌های گمرکی را درنظر بگیرید که طی آن کالاهای شما هنگام خروج از مبدا و ورود به ایران حمل می‌شوند. به خاطر داشته باشید که اگر هر یک از اسناد ارائه شده صحیح یا کامل نباشد یا به هر دلیلی کالاهای شما نیاز به بازرسی داشته باشند، این امر می‌تواند ورود کالای شما را به میزان قابل توجهی به تأخیر بیندازد.

GRI را در نظر داشته باشید

اگر می‌خواهید هزینه‌های حمل و نقل دریایی بین‌المللی خود را تا حد ممکن کاهش دهید، در نظر داشتن GRI (سیستم هزینه‌یابی جهانی) می‌تواند کلیدی باشد. GRI نشان دهنده‌ افزایش نرخ حمل‌ونقل است که حمل‌کننده‌ها در ابتدای هر ماه آن را اعمال می‌کنند و پس از آن به‌صورت هفتگی کاهش می‌یابد تا دوباره در ابتدای ماه بعد افزایش یابد. اگر نگاهی به آینده نداشته‌اید و حمل و نقل بین‌المللی خود را با زمان کافی برنامه‌ریزی نکرده‌اید و GRI به طور ناگهانی تأیید شده است، احتمالاً در کشتی‌ای که در تاریخ مورد نظر شما حرکت می‌کند جایی پیدا نخواهید کرد یا این‌که باید مابه‌التفاوت هزینه‌های حمل و نقل که قبلاً شامل GRI شده است را پرداخت کنید. درعین‌حال ممکن است نسبت به زمانی که می‌توانستید با زمان‌بندی بهتر پرداخت کنید، 2 برابر شده باشد.

به همین دلیل، با توجه به شک و تردید هر ماه در مورد GRI جدید، توصیه می‌کنیم نرخ‌هایی با کمترین GRI را به‌دست آورید یا قیمت‌ها را در میان مدت ضمانتی کنید؛ به این معنی که اگر با نرخ مشخصی رزرو کنید، این نرخ تا سه ماه آینده ثابت خواهد ماند؛ حتی اگر از GRI جدید استفاده شود.

مقاله ها

دانستني هاي گمرك

وظایف گمرک

به طور کلی وظایف این سازمان عبارت اند از:

وصول درآمدهای گمرکی
اطمینان حاصل کردن از اجرای دقیق و منظم تمام قوانین و سیاست های ناظر بر واردات، صادرات و بازرگانی خارجی
نظارت بر اجرای قوانین مرتبط با ترانزیت، صادرات، واردات و ترخیص کالا
دریافت مجوزهایی لازم برای واردات کالا مانند؛ مجوز استاندارد کالا و مجوز بهداشت که این وظایف به هیچ عنوان به بخش خصوصی واگذار نخواهد شد. اما در این بین فعالیت هایی نیز وجود دارند که ممکن است به بخش خصوصی واگذار شوند. این وظایف عبارت اند از: نگهداری کالا، انبار کالا، ترخیص و بارگیری کالا این سازمان های خصوصی باید تمام قوانین و مقرراتی که در از سوی سازمان گمرک ارائه می شود، به طور دقیق اجرا نمایند.

آشنایی با هزینه های گمرکی؛ یکی از مهمترین دانستنی های گمرک

یکی از مهمترین دانستنی های گمرک که بازرگانان و سایر فعالان این حوزه باید به آن توجه ویژه داشته باشند، هزینه هایی است که باید پرداخت کنند. به همین دلیل در ادامه به بررسی هزینه های گمرکی پرداخته ایم.

هزینه های نوع اول: هزینه های نوع اول شامل هزینه هایی می شود که باید در گمرک پرداخت شود، که این هزینه ها با استفاده از رابطه (ارزش پروفرما * نرخ ارز * درصد تعرفه کالا) محاسبه می گردد.
هزینه های نوع دوم: این هزینه ها شامل هزینه هایی است که باید در خارج از گمرک پرداخت شود. که این هزینه ها خود به 3 دسته هزینه های قبل از گمرک (هزینه حق توقف کالا در انبار، هزینه صدور ترخیصیه به سازمان کشتیرانی، اگر کالا در کانتینر باشد هزینه سپرده گذاری وثیقه کانتینتر نیز به هزینه های این قسمت افزوده می شود.)، هزینه های همراه با گمرک ( هزینه پرینت اظهارنامه؛ هزینه مهر و لاک، هزینه قبض انبار الکترونیکی، هزینه آزمایشگاه، هزینه استاندارد و هزینه انبارداری) و هزینه های همزمان با ترخیص کالا(هزینه های مرتبط با ثبت سفارش کالا، هزینه مالیات کارت بازرگانی، هزینه دستمزد ترخیص کالا) تقسیم بندی می شود.

دانستنی های گمرک مرتبط با مناطق آزاد

یکی دیگر از دانستنی های گمرکی که همه بازرگانان باید از آن اطلاع داشته باشند، شناسایی مناطقی تحت عنوان «مناطق آزاد» و قوانین مرتبط با آنها می باشد. علت نامگذاری این منطقه به عنوان مناطق آزاد این است که این مناطق در خارج از قلمرو مناطق گمرکی محسوب می شوند و قوانین گمرکی شامل آنها نمی شود و خودشان دارای تشکیلاتی جداگانه و در بسیاری از مواقع تشکیلاتی مشابه با گمرک می باشند. به طور کلی اگر کالایی هایی از مناطق به مناطق گمرکی وارد و یا از آن خارج شود، سازمان گمرک به انجام وظایف خود در حد فاصل قلمرو اصلی گمرک و منطقه آزاد می پردازد.

آشنایی با انواع مجوزها؛ بخش مهمی از دانستنی های گمرکی

دریافت مجوز های لازم برای واردات کالا یکی از اصلی ترین دانستنی های گمرک به شمار می رود که عدم توجه به آن ورود بار و کالا را به این مناطق غیر ممکن خواهد کرد. به همین دلیل لازم دانستیم که در ادامه به معرفی برخی از مجوز های لازم و ضروری برای ورود کالا به گمرک بپردازیم:

مجوز بهداشت: مجوز بهداشت به 2 صورت مجوز ورود و مجوز ترخیص کالا صادر می گردد. که مجوز ورود مربوط به واردات کالاها و مواد اولیه آشامیدنی، آرایشی و غذایی می شود.
مجوز تجهیزات پزشکی: این مجوز همانطور که از عنوانش مشخص است برای واردات کالاهای دندانپزشکی، پزشکی و آزمایشی صادر می گردد. نحوه دریافت این مجوز به 2 صورت مجوز ورود و یا مجوز ورود و ترخیص همزمان می باشد.
مجوز مخابرات: این مجوز یکی از مجوزهایی است که باید برای کالاهایی که در فصل هشتاد و پنج کتاب مقررات و صادرات جای گرفته اند، اخذ شود. تجهیزات مخابراتی، کنترل کننده انواع دستگاه ها، تجهیزات رادیویی و تجهیزات ناوبری نمونه هایی از این کالاها هستند.
مجوز ورود: بعد از دریافت پروفرما لازم است که این پروفرما برای دریافت مجوز اولیه توسط سازمان تنظیم مقررات ثبت سفارش شود.
مجوز ترخیص: بعد از این که کالاها در گمرک وارد شدند، نماینده گمرک از این کالاها بازدید و نمونه برداری خواهد کرد. در مرحله بعد نامه گمرکی تحت عنوان « نمونه اخذ شده » به اداره استاندارد و تاییدیه آن به سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ارجاع داده خواهد شد.
مجوز وزارت دفاع: برای کالاهایی که قابل اشتعال و انفجار هستند باید از سوی این وزارتخانه مجوز های لازم اخذ گردد. علاوه بر این کالاهایی که کاربرد نظامی دارند نیز باید توسط وزارت دفاع مورد تایید قرار گیرند.
مجوز VIP: برای واردات و صادرات داروهای دامپزشکی، غذاهای دام و طیور و آبزیان، دام زنده و تجهیزات پزشکی باید مجوز VIP از سازمان دامپزشکی صادر شود.

کمیسیون ماده یک شامل چه کالاهایی می شود؟

یکی دیگر از دانستنی های گمرک که تمام بازرگانان باید از آن اطلاع داشته باشند، شناسایی کالاهایی است که دارای شرایط خاص هستند و باید از طریق کمیسیون ماده یک برای آنها مجوز ورود دریافت کرد.

به عنوان مثال مجوز ورود کالاهایی که دارای شرایط زیر هستند، از طریق کمیسیون ماده یک صورت می گیرد:

کالاهای مستعملی که واحد تولیدی مورد نظر هیچ گونه پروانه فعالیت از اداره صنایع و معادن دریافت نکرده است.
زمانی که وارد کننده کالا یک واحد تولیدی نیست و واردات کالا بر اساس مصلحت یک ارگان و یا سازمان خاصی انجام شده است.
کالاهایی که فارغ از 2 مورد قبلی هستند و بنا به مصلحت و ضرورت باید مجوز ورود را از طریق کمیسیون ماده یک اخذ نمایند.

اطلاعات بیشتر

20 آبان 2021

گواهی بازرسی چیست؟

همواره یکی از دغدغه های جدی خریداران در بازرگانی بین المللی همخوانی کالای ساخته و ارسال شده با تعهدات فروشنده در قرارداد است. زیرا در برخی موارد ممکن است فروشنده به دلیل اشتباه یا سودجویی، کالایی با کیفیت یا کمیت پایین تر از سطح تعهداتش را به خریدار ارائه نماید. برای جلوگیری از این مشکل خریدار می تواند خود در زمان تولید، بسته بندی و تحویل کالا به حمل کننده بر فرآیند و کیفیت کالا نظارت داشته باشد و یا از شرکت های بازرسی برای این کار استفاده کند. هرچند در گذشته معمولا بازرگانان چاره ای جز برگزیدن راه اول نداشتند، از اوایل دهه 1980 استفاده از شرکت های بازرسی به شکل قابل توجهی در بازرگانی بین‌المللی رواج یافته است. اکنون این موسسات علاوه بر ارزیابی کمیت، کیفیت و قیمت کالا اقدام به بررسی استاندارد بودن آن نیز می نمایند.
گواهی بازرسی
عموما این گواهی برای واردات اقلام کالایی مثل محصولات گوشتی، کالاهای فاسدشدنی و تجهیزات صنعتی لازم است. در اصل گواهی بازرسی قرار داشتن کالاها در شرایط مناسب و داشتن مشخصات و ویژگی های مورد نیاز آن ها را مورد تایید قرار می دهد. همچنین تایید می کند که حجم اعلام شده کالاها هنگام خروج از بندر درست می باشد. این گواهی یا به قولی تاییدیه را گزارش یا گواهی بازرسی می گویند.

انواع گواهی بازرسی:

گواهی بازرسی پیش از حمل (PSI)

براساس قوانین و مقررات بانکی، کلیه کالاهای وارداتی که انتقال ارز آن ها از طریق سیستم های بانکی مثل اعتبارات اسنادی و حواله های ارزی صورت می پذیرد و یا ارز مبادله ای برای آن ها اختصاص داده شده است باید بازرسی شوند، از این رو ارائه گواهینامه بازرسی (PSI) به جهت ترخیص کالا و آزاد شدن اسناد از بانک الزامی است.
صرفا از طریق این سند، خریدار می تواند متوجه شود که محموله کالاهای تحویل شده به شرکت حمل و نقل کننده از نظر حجم، تعداد، کیفیت و مشخصات با آنچه که در قرارداد فروش توسط فروشنده نعهد شده است مطابقت دارد. برای ارسال معمولا از بسته های آماده شده استفاده می شود اما بازرسی می تواند از زمان بسته بندی شروع شده و در تمام طول پروسه بسته بندی و بارگیری برای حمل به مقصد ادامه یابد.

گواهی بازرسی برای چه کشورهایی ضروریست؟

اسامی این کشورها هر ساله تغییر می کند. همچنین ارزش هر کالا در این لیست تاثیر گذار است. در برخی از کشورها فارغ از ارزش کالا، براساس قوانین کشور مربوطه این گواهی مورد نیاز است. لیست این کشورها عبارت است از:
آنگولا، بنگلادش، بنین، بورکینافاسو، بروندی، کامبوج، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، کومور، جمهوری کنگو (برازاویل)، جمهوری دموکراتیک کنگو (کینشاسا)، ساحل عاج، اکوادور، اتیوپی، گینه، هند، اندونزی ، ایران، کنیا (در دست بررسی)، کویت، لیبریا، ماداگاسکار، مالاوی، مالی، موریتانی، مکزیک، موزامبیک، نیجر، سنگال، سیرالئون، توگو و ازبکستان.

گواهی بازرسی کالا در مبدا (COC)

در کشور جمهوری اسلامی ایران بنابر الزام سازمان ملی استاندارد مبنی بر بازرسی و آزمون کالاهای وارداتی در مبداء براساس استاندارد ملی ایران و یا سایر استانداردهای معتبر خارجی برای کنترل سطح کیفی محصولات وارداتی، ارائه گواهینامه (COC) الزامی است. این گواهی ها توسط شرکت های بازرسی ارائه می گردند. همچنین با توجه به حوزه کاری و اطلاعات ارائه شده توسط خریدار یا فروشنده یک سری از گواهی های تجاری باید دریافت شود، علی الخصوص زمانی که این خرید بر اساس اعتبارات اسنادی انجام شده باشد.
به طور کلی به مجموعه عملیاتی که توسط یک شرکت بازرسی کننده مستقل از قبیل بازرسی، نمونه برداری، اندازه گیری، آزمایش و غیره برای تعیین کمیت و کیفیت کالاها تاسیسات و یا خدمات مورد معامله و تطابق نتایج آن با مشخصات مندرج در قرارداد خرید صورت می گیرد بازرسی می گویند.

طبقه بندی انواع بازرسی

بازرسی قبل از حمل:

معمولا این نوع بازرسی به تقاضای خریدار و به جهت جلوگیری از کلاه برداری یا هرگونه اقدامات متخلفانه فروشنده و اجتناب از آن ها انجام می شود. این نوع بازرسی در چهار دامنه مختلف و متنوع و طبق دستورالعمل و قرارداد بازرسی انجام می شود. طیف این نوع بازرسی در چهار حوزه کمیت، کیفیت، بسته بندی و بارگیری است. از طرفی این نوع بازرسی، به بازرسی چشمی یا ظاهری شهرت دارد و سلامت ظاهری یا فیزیکی کالا کفایت می کند. ارائه دستورالعمل شفاف و دربرگیرنده کلیه موارد و تقاضاهای مشتری امری ضروری و مهم است. در پی این نوع بازرسی، گواهی بازرسی صادر می شود و مورد قبول و پذیرش سازمان استاندارد نیست. این بازرسی معمولا به صورت رندم چک و با نمونه گیری انجام می شود. تعیین مصادیق و انواع فعالیت های مرتبط با این نوع بازرسی عملا در ضمیمه قرارداد بازرسی انجام می شود

بازرسی حین تولید:

درصورتی که قطعات به کاررفته، مواد اولیه یا فرایند تولید یک کالا یا محصول اهمیت داشته باشد و بعد از بازرسی نتوان بدون هزینه و یا مشکل، کالا را مورد بازرسی و ارزیابی قرار داد از بازرسی حین تولید استفاده می شود. بضی کارشناسان این نوع بازرسی را جزء یکی از انواع بازرسی های قبل از حمل طبقه بندی می نمایند. از آنجا که مدت حضور بازرس در محل در این روش طولانی است، کارمزد این نوع بازرسی بیش از سایر بازرسی ها است. این نوع بازرسی معمولا برای مواد غذایی، لوازم آرایشی و بهداشتی و ماشین آلات و تجهیزات انجام می شود.

بازرسی قیمت:

این نوع بازرسی به جهت کنترل و ارزیابی قیمت برای بررسی واقعی بودن آن انجام می شود. طبیعتا بازرگان قیمت کالای مورد نظر و عرف آن را می داند. این بازرسی معمولا به دستور بانک و موسسه تامین کننده مالی و به هزینه خریدار یا وارد کننده انجام می شود. به ویژه در مواردی که بانک یا نهادهای دولتی یک پروزه را تامیین مالی کنند، برای جلوگیری از سوءاستفاده از ارز ارزان قیمت یا وام های کم بهره دستور انجام بازرسی قیمت صادر می نمایند. سوء استفاده ممکن است به طریق بیش اظهاری یا تبانی انجام شود.

بازرسی اصالت فروشنده:

این نوع بازرسی با هدف اطمینان از اصالت فروشنده و توانایی او در اجرای تعهدات قرارداد است. در این نوع بازرسی، شرکت بازرسی اقدام به تایید هویت فروشنده می نماید. این بازرسی در حقیقت همان کار منبع یابی اتکه توسط شرکت های بازرسی انجام می شود. لازم به ذکر است معمولا بازرگانان به خاطر الزامات قانونی و مشخصا قواعد بانک مرکزی به سمت استفاده از این نوع بازرسی ها می روند.

بازرسی استاندارد اجباری:

مهم‌ترین و پیچیده‌ترین نوع بازرسی، بازرسی استاندارد اجباری است. در این نوع بازرسی، شرکت بازرس به نیابت از سازمان استاندارد در محل خروج کالا از دست فروشنده آن را مورد بازرسی قرار می دهد. این بازرسی و آزمون در آزمایشگاه مجاز و تحت نظارت شرکت بازرس انجام می شود. در نتیجه این بازرسی گواهی بازرسی به همراه گزارش آزمون و اظهار نامه تامین کننده صادر می شود و بعد از ارائه به اداره استاندارد گواهینامه انطباق برای کالا صادر می گردد.

لیست عدل بندی

فهرست بسته بندی یا عدل بندی معمولا توسط فروشنده یا فرستنده کالا تهیه می گردد و نوع بسته بندی در محموله را مشخص می کند. لیست عدل بندی سندی است که در آن مشخصات ظاهری و محتویات هر بسته از یک بارنامه را در صورت تنوع محتویات بسته ها مرفی می کند. لیست دل بندی در حقیقت مشروح یک محموله است. این سند از جمله اسنادی است که در ارزیابی دقیق کالا توسط ماموران گمرکی بسیار اهمیت دارد. زمانی که تنوع بسته بندی وجود دارد و یا اینکه محتویات بسته ها مغایر و یا مختلف هستند، ارائه لیست عدل بندی به گمرک ضروری است. علاوه بر گمرک کشور مقصد، ممولا این سند در زمان بازرسی کالا توسط شرکت بازرسی و ترخیص از گمرک مبدا نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
این سند درواقع جدولی است که ردیف های آن به تعداد اقلام و ستون های آن به تعداد ویژگی های مورد نظر است.
این ویژگی ها یا موارد عبارت اند از:

شماره ردیف
شماره کانتینر
شرح کالا
تداد کالا
شماره یا علامت بسته
وزن ناخالص
وزن خالص
ابعاد کالا و بسته ها
مشخصات فنی
ملاحظات
پروسه ارزیابی در ایران
پروسه ارزیابی در ایران شامل بررسی اسناد کالا، بازرسی چشمی کیفیت و آزمایش کالا در آزمایشگاه های مجاز.

چه وقت به گواهی بازرسی نیاز داریم؟

زمانی که ارزش کالای خریداری شده خیلی زیاد است و یا زمانی که با یک مشتری که حساسیت بالایی دارد سر و کار دارید، ممکن است که از شما گواهی بازرسی و استاندارد بخواهد. این گواهی به مشتری این اطمینان را می دهد که کالا دقیقا محصول مورد نظر او بوده و از لحاظ کیفی نیز مطابق با خواست خریدار است. بدیهی است که هزینه های اداری و بازرسی به عهده مشتری خواهد بود. مشتری می تواند د صورتی که موسسه ارزیابی خاصی را برای ارزیابی کالاهایش مد نظر دارد آن را پیشنهاد کند. گواهی بازرسی را می توان به خریدار یا بانکی که خریدار از آن اعتبارات اسنادی را در یافت کرده است ارائه داد. در صورتی که باید گواهی بازرسی به بانک خریدار تسلیم شود، باید نامه درخواستی برای انتقال پول به این مضمون ارائه شود که برای پرداخت کامل پول و انجام تعهدات مالی، باید گواهی ارزیابی و استاندارد ارائه شود.

اطلاعات بیشتر

12 اردیبهشت 2021

اینکوترمز 2020

اینکوترمز ۲۰۲۰ در واقع مجموعه ای از اصطلاحات تجارت بین المللی است که با هدف اصلی روشن ساختن حقوق ، تعهدات ، هزینه ها و خطرات مرتبط با حمل و نقل، تحویل کالا و سایر مسئولیت های دیگر در سراسر جهان تعریف شده است.از ترکیب سه کلمه لاتین (International Commercial Terms) تشکیل شده است و به معنای واژگان بین‌المللی بازرگانی می باشد. اتاق بازرگانی بین‌المللی (“ICC”) مسئول تدوین اینکوترمز بوده و امروزه این قوانین به عنوان متداول ترین قاعده های حقوقی برای تجارت و حمل و نقل کالا در جهان در نظر گرفته می شوند. ICC همچنین هر 10 سال یک بار اینکوترمز را مورد بازبینی و تغییر قرار می‌دهد که اینکوترمز ۲۰۱۰ نسخه قبلی بوده است.